1565-Hanggang Kailan: Pilipinas

Bayang binenta,

Perlas na isinangla,

Siklab ng diwa

Mga dayuhan na.

Lupang Hinagkan,

Duyan ng Inang Bayan,

Sa mananakop

Ka pabababayaan.

Ang dagat at bundok

Siyang silicon at data centers mo,

May dilag ang tubo

At dayuhang sumakop sa iyo.

Ang ningning ng watawat mo'y

Tagumpay na ibinugaw,

Mga pirma'y kontrata niya

Kailan pa ma'y mapapaagaw.

Lupang ligaw na ng lubusang pagkalimot,

Buhay inalay lang sa salot,

Kaligayahan dahil sa nang-aapi,

Ang mamatAI nang dahil sa ‘yo.

1565-1898: Espanya

May tatlong barkong bumulaga sa Silangan

Sakay ang mga dayuhang mapuputi’t mayayabang,

May krus sa kanang kamay, may tabak sa kaliwa.

Nakadamit sila nang buo’t makapal ang tela,

Ngunit ang ating kahubaran ay katotohanan,

Ang kanilang kasuotan ay kasinungalingan lamang,

Nais nila tayong lumuhod at sumunod

Sa itinurong langit na may bayad at impyernong walang labasan,

Hinubaran nila tayo ng sariling diyos, binihisan ng santong banyaga

Hanggang sa hindi na natin kilala ang sariling mukha ng lahi nati’y ginahasa.

1898-1946: Estados Unidos

Ngiting-matamis, salitang matatas, bitbit ang saligang-batas,

Tinuruan tayong bumilang sa dolyar, magsalita ng Ingles,

At ikahiya ang sariling balat at wika.

Dahil ang kalayaan daw na kanilang handog ay dakila,

Ngunit may kapalit palang base militar at kasunduang lihim na pumipiglas sa ating diwa,

Ipinahiram ang baybayin, inialay ang himpapawid,

Isinangla ang soberanya sa dayuhang nagpanggap na kapatid.

1942-1945: Hapon

Kapatid daw nating Asyano, siyempre dumating pa ring may dahilan,

May katana sa tagiliran, may bala sa bawat salita.

Tinawag nila tayong kaisa sa Dakilang Silangan,

Habang ang ating mga lola'y hinihila sa kampo't pinagsamantala,

At ating mga lolo'y pinilit sa harap ng dambana

Upang tawagin itong pagpapalaya na sa katunayan ay bangungot na bandila.

Ngunit ang Hapon ay lumisan,

Ang mga Amerikano ay bumalik.

At ang mga bagong pangalan ng pananakop —

...dumating nang hindi na nakikilala.

2025-Kasalukuyan: Pax Silica

Pax ang pangalan ng bagong pananakop,

Kapayapaan daw ang dala,

Silica ang buhanging hinugot sa ating lupa,

Giniling, tinunaw, ginawang alipin ng makina

Habang tayo ay pumapayag, nakangiti, nakapiring ang mata.

Hindi na bago sa atin ang mag-alay.

Ilang siglo na Ang Espanya ay nag-iwan ng krus at kadena,

Ang Estados Unidos ay nag-iwan ng base militar at utang na loob,

Ang Hapon ay nag-iwan ng abo at bangungot,

Ang Pax Silica ay iiwan ngayon ng imperyalismo at ang tawag nila rito ay kaunlaran,

Ngunit ito ay pagkaalipin lamang na may bagong pangalan.

Sariling-kusa na lamang inihahain natin

Ang magpakahusay para sa isang sistemang

Balang araw ay hindi na tayo kakailanganin.

Ang ilog natin ay inililihis — hindi na para sa palayan,

Ang bundok natin ay dinudurog — hindi na para sa kanlungan,

Ang anak natin ay sinasanay — hindi na para sa Inang Bayan.

Dugo, pawis, luha — hindi na iyon ang puhunan,

Utak na ang bayaran, kinabukasan na ang kinakamkam.

Tumanggi tayo, hindi dahil hindi natin kailangan ang pag-unlad,

Kundi dahil ang pag-unlad na hindi natin hawak ay huwad.

Tayo ay tao,

May buhay at namumuhay sa marangal na pamamaraan,

At ang taumbayan ay hindi isang tawaran

Para sa kinabukasan ng napipiling iilan.

The Frontman