May tatlong bahagi ang batas ng pagmamahal.

Unang bahagi, kailanma’y hindi mo puwedeng ipagpilitan na mahalin ka ng taong minahal mo. Pangalawang bahagi, hindi dahil minahal mo siya nang buong-buo, may karapatan kanang hingin ang parehong pagmamahal pabalik.

At panghuling bahagi, kung hindi ka man niya pinili, hindi ibig sabihin na ikaw ay pinaglupitan na ng tadhana.

Madali sanang isabuhay ang batas na ito kung hindi ako ang taong nakatingin sa notification bar, umaasang pangalan niya ang lalabas. Kung hindi ako ang paulit-ulit na nagtatanong sa sarili kung saan ako nagkulang, kung may dapat pa ba akong ginawa, o kung baka sa susunod, ako na.

Pero habang tumatagal, natutunan kong may mga bagay na hindi nadadaan sa tiyaga.

Wala akong karapatang diktahan kung sino ang dapat niyang mahalin. Wala rin akong kontratang maaaring ipakita para singilin siya sa lahat ng oras, atensyon, at pagmamahal na ibinigay ko. Masakit, oo. Pero ang sakit ay hindi lisensya para ipilit ang isang bagay na hindi naman niya kayang ibigay.

Siguro, iyon ang pinakamahirap na hatol na kailangan kong tanggapin, ang hindi ako ang pinili.

At sa unang pagkakataon, hindi na ako gustong umapela.

Kung hindi niya ako kayang mahalin, hindi ko na kailangang gawing ebidensya ang sarili kong pagkukulang. Hindi lahat ng hindi nasusuklian ay kabiguan. Minsan, ang pinakamalaking anyo ng pagmamahal ay ang marunong akong umalis bago ko tuluyang makalimutan kung paano mahalin ang sarili ko.

Dahil hindi naman ako korte na kailangang patunayan na karapat-dapat akong mahalin. Hindi rin ako akusado na kailangang ipagtanggol ang bawat kabutihang ginawa ko. Tao lang akong umibig, umasa, at sa huli, kailangang matutong tumanggap.

Kung wala man sa nasabing bahagi ang aking nararamdaman at kung ako man ay mapatunayang nagkasala, handa akong ihatid at ikulong ang aking sarili.

Ngunit hindi sa kulungan ng pangungulila kun’di sa selda ng pagtanggap.

Doon ko tatanggapin ang hatol. Palayain siya, bitawan ang dapat bitawan, at sa pagkakataong ito, ako naman ang pipiliin ko.

The Frontman