Ulan, hangin, baha, at pinsala. Muli na naman tayong nakapiit sa siklong umiikot tuwing may bagyo. Subalit, wala namang bago—kinasanayan na lang nating mga Pilipino. Kaya't ngayong Hulyo, 'di na tayo nagulat nang si Inday ay pumerwisyo.

Hindi na rin nakabibiglang naging manonood tayo sa isang malawakang drama. Habang humahagupit ang sigwa, tuloy-tuloy lang dapat ang dula, sapagkat sa pagtatanghal, dapat mong akitin ang madla.

Halos walang pinag-iba ang estado ng Senado. Inday rin ang ngalan ng bida ng kwento. Hulyo 6, 2026 nang buksan ang kurtina ng entablado. Subalit 'di tulad ng bagyo, hindi natin nasilayan ang pangunahing tauhan sa yugtong ito. At hindi na rin tayo nanibago.

Sa sumunod na kabanata, tuloy lang ang eksena. Medyo nakakarindi nga lang dahil mahigit dalawampung objections ang dumaan sa ating mga tainga. At imbis na tayo'y malinawan sa tunay na kuwento, sadya pa itong nilabuan. Idagdag pa ang teknikalidad at pagpapakitang gilas sa sabik na taumbayan. Ngunit sa kabila ng kalituhan, may isang bagay tayong malinaw na nakita: dumating si Inday—ang bidang bihirang magpakita. Hindi man siya tumagal sa entablado, subalit nakapag-iwan naman ng isang linyang tumatak sa publiko.

"In this bloodbath and bludgeoning, I will be bloodied but unbowed"

Tumatak hindi dahil nakakamangha, kundi dahil sa dagdag apoy sa nagliliyab na drama. Paano ka nga naman kasi dudugo kung wala ka sa larangan ng digmaan? At paano ka yuyuko kung nasa iyo ang kapangyarihan kaya't wala kang pakialam sa iyong tinatapakan?

Sawa na ang masa sa pagtatanghal na paulit-ulit ang tema, mapa-ayuda man 'yan na ibinubulsa matapos ang sigwa, o paglilitis sa opisyales na bihirang magpakita.

Lubog ang sambayanan sa tubig na niluwa ng bagyong Inday. Pero kahit anong lakas ng bagyo, panandalian lang ang hagupit nito. Huhupa rin ang ulan, bababa ang baha, at lilipas ang unos. At kung makapinsala man, hindi poot ang pinag-ugatan.

Hindi naman kasi siya tulad ng ikalawang Inday na minsang nagsabing umupa na siya ng papatay.

The Frontman