Superhero ba si Sara? Yung tipong wala siyang pakpak pero nakikita ko siya sa iba't ibang lupalop ng bansa. Wala naman siyang brilyante kagaya nina Amihan. Pero bakit parang sinasamba siya ng karamihan?

Kagaya ngayon, sa labas ng Parlor ni Charlie at Telma, kung saan nakabalandra ang malaking mesa habang nag-iinuman sila. Ngunit imbes na nakatuon ang atensyon sa beer at sisig, sa TV sila nakaharap. Hindi alintana ang ingay ng motor at sasakyan sa labas, ang sigaw ni Aleng Josephine na nagbebenta ng inihaw sa harap, ang tahol ng aso, ang budots sa kabilang kanto, at ang paulit-ulit kong buntong-hininga.

Sa TV lang ang tingin. Kay Sara lang dapat.

“In this bloodbath and bludgeoning, I will be bloodied but unbowed.”

Ito lang ang iniwang tugon ni Sara bago umalis. Kasunod nito ang ingay ng mga taong nasa loob ng silid kasama niya.

“Punyeta, ano 'yon? Ang drama ni bakla,” si Charlie ang unang bumasag ng katahimikan sa inuman.

Imbes na sumagot, pumalakpak lang si Bernard at si Mang Karyo.

“Kaya idol 'yang si Sara, eh. Hindi nagpapatinag sa ingay ng politika diyan sa Senado. Mga ulol, Duterte pa rin!” sambit ni Mang Karyo bago nilunok ang shot ng Red Horse.

“Anong idol diyan, Karyo? Di mo nga gets 'yung sinabi niya.”

“Gets ko 'yon. Ibig sabihin ng sinabi niya, 'hindi ako papatalo,'” sagot ni Mang Karyo, sabay tawanan sila ni Bernard.

“Oh sige, ano'ng ibig sabihin ng bludgeoning?” tanong ni Telma.

“Bludgeoning? Ano... uhmm... ano—”

“Oh, ano? Tignan mo, di mo alam.”

“Di na importante 'yan, ang mahalaga nagsalita siya,” sambat ni Mang Karyo, sabay laklak ng alak at subo ng sisig.

“Nagsalita nga, ang drama naman. Ano, tatalunin niya pa si Vilma Santos sa pelikulang Anak?” ani Telma, sabay shot.

“Ang problema kasi diyan sa Senado, bintang nang bintang. Maraming problema diyang puwedeng pag-usapan, hindi naman inaaksyunan. 'Yang flood control na 'yan!” sambat ni Bernard sa usapan, na ngayon ay nakahawak na sa hita ni Charlie.

Malalim na ang gabi, pero maligalig pa rin ang paligid. Parang nabubuhay lang ata ang sityo namin kapag namamatay na ang araw.

“Huy, para sabihin ko sa inyo, parehong importante ang diskusyon ng flood control at impeachment ni Sara. Korapsyon din naman ang isyu sa kanya, ah,” may laman na ang hirit ni Charlie.

“Super affected si bakla. Di ka jojowain ng mga woke na bet mo, teh,” patawang banat ni Telma.

“Aba, siyempre, apektado ako. Pera ng taumbayan ang nagpapalaki ng suso ko. Leche, ang mahal na ng pills ngayon!”

Napalingon silang lahat sa suso ni Charlie na ngayon ay nakatago sa kulay pula niyang bra.

“Kaya kung kokonsentihin natin 'yang si Sara na hindi sumagot sa hearing niya, para na rin nating kinokonsente ang lahat ng korap sa politika,” hindi pa natapos kumuda si Charlie.

“Huy, bakla, dahan-dahan ka sa bintang mo, ha. Walang ebidensiya 'yan!” mainit na babala ni Mang Karyo, na ngayon ay may amats na.

“Kaya nga, kailangan niyang pumunta doon at sumagot para magkaalaman na. Di 'yang magiging Taylor Swift siya bigla sa pa-riddles niya, leche!” ani Charlie, sabay hithit ng yosi bago ininom ang shot niya.

“Punyeta ka. Last na 'to, bibirahin na kita,” galit na pabalang ni Mang Karyo.

“Huy, iwan natin ang politika dito, ah. Karyo, baka nakakalimutan mo na sa sityo ka namin,” si Bernard ang sumagot para kay Charlie.

Nangingibabaw ang mainit nilang usapan sa loob ng malamig na gabi.

Tumatahol pa rin ang aso. Sarado na ang ihawan ni Aling Josephine. Nagsasalita pa rin ang TV sa loob ng Parlor nina Telma, lumalaban sa ingay ng inuman nila sa labas.

“Huy, bata, kanina ka pa rito, ah. Wala nga kaming barya, di ba? Itong sisig, kunin mo 'to, tapos umalis ka na. Sige na!” pagtataboy ni Telma sa akin.

“Salamat po,” tanging naging tugon ko.

Paalis, dinig ko pa rin ang sagutan nila Charlie at Mang Karyo.

Habang bitbit ang sisig at latang puno ng tigpipiso, napaisip ako. Ito kaya ang gusto ni Sara? Ang pag-awayan siya, pag-usapan. Kung ayaw niyang lumuhod, ibig niya bang sabihin tayo ang dapat umatras at manahimik? Sa tingin ko, sa akin lang naman, hindi naman siya ang duguan, eh. Parang tayo naman.

Sa malayo, narinig ko ang putok ng baril na sinabayan ng sigaw ni Telma, o si Charlie ba 'yon? Hindi na ako lumingon.

Malalim na ang gabi. Manlilimos pa ako bukas.

The Frontman