Kapag ordinaryong mamamayan, magtatrabaho muna bago makakuha ng puwesto. Ngunit kapag sa pulitika, sisiguruhin muna ang posisyon bago gawin ang serbisyo.

Hindi pa man panahon ng halalan, ngunit umiinit na ang banggaan sa pulitika; nag-aagawan na sila ng kapangyarihan sa Senado.

Nagsimula ang lahat matapos ang kontrobersyal na pagbabaliktad ng liderato sa Senado noong June 3, 2026, kung saan tumayo bilang acting Senate President at itinalagang Senate President pro tempore si Senator Win Gatchalian. Kasunod din nito ang pagpapalit ng mga chairman ng mga komite ng Senado na siyang nagtanggal sa kampo ni Senator Alan Peter Cayetano mula sa paghawak ng komite.

Bagaman ang pagpapalit na ito ay kinikilala ng Malacañang, Kamara, at maging ng Integrated Bar of the Philippines, samahan ng mga abogado sa bansa, mariin itong pinabulaanan ng kampo ni Sen. Cayetano. Kung kaya’t idinulog nila ito sa Korte Suprema kung saan hiniling nila ang pagbawi sa anumang mga naging desisyon ng Senado sa ilalim ng liderato ni Sen. Gatchalian. Sa kanilang petisyon, hiniling din nila ang pagbabalik ng kanilang mga posisyon sang-ayon sa liderato ni Sen. Cayetano.

Kung susuriing maigi ang pangyayaring ito, isa lamang ang malinaw: napakadali para sa mga nasa pulitika ang gumawa ng petisyon kapag ang nanganganib ay ang kanilang posisyon, pero kapag ang operasyon ng Senado ang nanganganib, mas madali para sa kanila ang hindi dumalo sa kanilang sesyon.

Matatandaang hindi dumalo ang kampo ni Sen. Cayetano nang ilang araw bilang protesta umano nila sa “independence" ng Senado. Ngunit habang inaatupag nila ang protesta kuno nila, maraming panukalang batas ang natengga. Gaya na lamang ng Magna Carta of Barangay Health Workers at ang Anti-Hospital Detention Bill na layong maitaguyod "sana” ang karapatan ng bawat mamamayan sa pangkalusugang pangangalaga.

Dahil sa alitan, banggaan, bangayan, at kung ano-ano pang pagtatalo nila sa Senado, ang naantalang mga panukalang batas—gaano man ang kanilang benepisyo sa mamamayan—ay tuluyang nahinto at hindi sigurado kung kailan maisasabatas.

Sa mga nagdaang pangyayari, naging agawan ng upuan na lamang ang Senado at hindi na debatehan sa plenaryo. Hindi na nila binibigyang pansin ang kaakibat nitong tungkulin: ang magbalangkas ng batas na magpapaginhawa sa buhay at magpulong upang tugunan ang suliranin ng karamihan. Nagmimistula silang mag-aalahas na mas pinapahalagan ang kinang ng kapangyarihan ng posisyon, hindi ng bigat ng tungkuling dala nito.

Sa bawat eksenang ganito ng mga senador, na sa halip na magpasa ng batas ay nagtatalo kung sino ang may hawak ng liderato, hindi pa man natutukoy ang panalo sa kanila at ang tunay na may hawak sa puwesto, talo na ang karamihan sa mga ordinaryong mamamayan. Sapagkat sa sistemang kinikilala lamang ang karapatan ng karamihan kapag nasa batas, ang panukalang naaantala ay katumbas ng karapatang binabalewala.

The Frontman