LISTEN TO ARTICLESynthesized Narration • 0:00 / 0:00

Gasgas na ang mga ulo ng balita, pudpod na ang mga tintang panulat, at paos na ang mga labing sumisigaw at lumalaban. Ngunit para lamang isda sa laot—sa tagal ay wala pa ring nahuhuli. Sumabay pa ang usapin ukol sa snap election na pwerang panlito lamang sapagkat, walang saysay ang panibagong mukha, kung mananatili pa rin ang taliwas na landas ng gobyerno. Kaliwa’t kanan na mga protesta at pagtindig upang magbigay ng boses ay tila isang tuldok na lang. Walang nagiging resulta, paulit-ulit na lamang. Sari-sariling palusot, walang nananagot. Ayon kay Sen. Ping Lacson, hindi snap election ang kailangan ng mamamayan, kundi ay pananagutan. Dahil kapag ang isang gutom na dukha ay nangawat, diretso kulungan. Habang ang isang korap na hindi lamang nakaw, kundi pati pag-angkin sa salapi ng mamamayan ay mga malaya pa ring nakakaapak sa senado’t nakakapagsalita sa mikropono na animo’y may budhing puti kung magmalinis. Ang palaging kataga ng karamihan, wala raw mas nakakataas sa batas, ngunit bakit hindi ito ay nangyayari sa kasalukuyan. Ang hindi maintindihan ng karamihan ay walang saysay ang panibagong linya ng mga uupo sa ating gobyerno, kung hindi pa rin nalalapatan ng hustisya at wala pa ring nagagapos na mga kamay papuntang kulungan. Hindi panibagong opisyales ang ating sigaw, kundi ay pananagutan sa ginawang kabalbalan sa ating sistema, sa mga mamamayan, at sa buong bansa. Higit na walang patawad kapag buong bansa na ang pinagtaksilan at inapi. Pababa na nang pababa ang tiwala ng bawat mamamayan sa pamamalakad ng ating gobyerno. Ang tanging hakbang lamang para ito’y maibalik, ikulong ang dapat ikulong at panagutin ang mga dapat panagutin. Upang walang makatakas, ilagay na sa rehas. Kapag malaya pa ring nakakalakad ang mga dapat managot, tila magiging basura na ang ating sistema. Hindi matatapos ang paulit-ulit na proseso dahil kakampi ng mga korap ang batas na siyang dapat ay nagpoprotekta sa ating mga mamamayan. Kung ituring ang tinig ng mamamayan ay parang mga langgam. Maliit at walang saysay. Dahil sa nangyayari ngayon, tila ito’y totoo. Sapagkat, ilang buwan na rin noong lumitaw ang mga multong proyekto sa flood control projects at ilan pang mga bakas ng korapsyon na may kalakip na mga konkretong ebidensya at katunayan, ngunit walang nangyayari. Para tayong nakasakay sa isang barkong hindi na nakalayag patungo sa nais patunguhan at ito ay pagbabago at pananagutan. Hindi na rin pinagtutuunan ng pansin ang ilang mga problema at krisis na kasalukuyang hinaharap ng bansa. Sapagkat labis ang lakas ng tinig maging sa balita ng mga usapin ukol sa paglitaw ng mga kabalbalan na ginawa sa kaban ng bayan, ngunit bakit hindi man lang nakakausad. Bawat linggo, panibagong pangalan at mukha, ngunit hanggang doon na lamang ba. Paglantad na lamang sa publiko? Kailangang may managot, dahil hindi na talaga tuluyang maitutuwid ang baluktot na prosesong halos mabulok na sa tagal. Nakatengga at mas lalong natatambakan na lang. Kung hihimayin sa ibang anggulo, marahil akala nila ay basta na lamang muli ibabaon sa limot ang mga nailantad na pagnanakaw, ngunit ito’y malabong maganap. Hindi na muli makakalimot ang mga mamamayan, kung patuloy na magiging ganito ang proseso sa bawat kaso ng pangungupit, mas lalong sisiklab ang damdamin ng mga Pilipino na ‘wag mapagod bumoses sa kung ano ang nararapat na gawin. Dapat mayroong masuotan ng posas at maipasok sa kulungan. Dito pa lamang, kitang-kita na natin kung gaano karupok ang sistema ng ating bansa. Ilang taon na rin nagtitiis ang bawat mamamayan ng bansang ito. Ilang panibagong mukha na ang umupo, nangako ng pagbabago’t tuwid na serbisyo, pero walang naganap. Tuwing eleksyon, bumubuo ng mga patok na kasabihan tungkol sa mga balak na gawing pagbabago, ngunit lahat ito ay puwerang kasinungalingan lamang. Hindi nagbabago, mas dumudumi ang sistema. Walang nababago, mas ginigipit ang mamamayan. At higit sa lahat, walang nananagutan sa mga kasalanang ilang taon ng nalunod at lumitaw muli sa kasalukuyan.