LISTEN TO ARTICLESynthesized Narration • 0:00 / 0:00

Sabi ng karamihan, bata ka pa raw at marami ka pang dapat malaman, ngunit dahil sa baluktot at napakabahong sistema ng bansa ay maaga silang tumindig, namulat, at bumoses. Labis pa sa labis kung sila ay maliitin sa pagiging "keyboard warriors" lamang at mga kabataan daw na naligaw ng landas. Ngunit sa araw na 'to, sila ang tumindig para ituwid ang bansang kasalukuyang lumilihis sa sarili nitong landas. Ang mga kabataan na noon ay pangarap lamang maging doktor, pulis, guro, at iba pa—ngayon ay nakulong sa iisang hiling; ito ay pintahan muli ng puti ang bansang nabahiran ng napakabahong pinta ng kulay pula, berde, at dilaw. Nakatatawang isipin na habang ang mga pulitiko ay patuloy gumagamit ng kung ano-anong taktika upang gawing manipulado muli ang madla, tila ito'y walang bisa. Pilit man ilubog ang Pilipinas sa kasakiman, kasinungalingan at kani-kanilang pakulo upang maging mabango muli sa madla, wala na itong kuwenta. Hindi tayo mangmang upang maging ayos lamang sa sandamakmak na pagbaha, maruming sistema sa edukasyon, at higit sa lahat kailanman ay 'di tayong papayag na habang-buhay ay gawin tayo bilang alipin na tagapagbusog ng mga matatakaw na bulsa ng mga pulitikong salanggapang. Kung noon tayo'y ginigipit upang gumapang sa kanilang awa, sila naman ang nararapat na gumapang ngayon paalis ng pwesto sa ating pamahalaan. Tayo ang dapat na pinaglilingkuran, bakit sila ang pinaglilingkuran ng mga Pilipino? Sila ang dapat na lumalapit, bakit tayo ang naghahabol? Nasa ilalim tayo ng bansang demokrasya kaya nakatatawang isipin na tila naging baliktad ang nakatakdang tungkulin. Habang ang mga kabataan ay abala sa pagtakbo papunta sa kanilang sari-sariling pangarap para sa maayos na kinabukasan, pilit silang hinihigit pabalik upang lumaban muna sa kasalukuyan dahil kung hahayaan lamang na mabulok ang hinaharap, ang magandang buhay at kinabukasan sa kanila ay ‘di na kikislap. Hindi na lamang telepono, lapis, at papel ang hawak ng mga kabataan, kundi ay pati gunting na siyang puputol sa magkabuhol na tali ng sistemang ilang taon na rin pilit inaayos. Hindi na papayag na humadlang muli ang mga hudas na todo waldas lang naman. Pero kung usapang serbisyo para sa bayan, walang ihaharap. Sa kabilang banda, hindi lahat ng mga kabataan sa bansang ito ay nasa iisang landas at hangarin tungo sa mabuting sistema. Dahil sabihin man natin na walang alam ang mga anak ng mga pulitikong gahaman sa pagnanakaw sa kaban ng bayan, hindi sila ang dapat kaawaan. Ang dapat kaawaan ay ang mga batang natanggalan ng kinabukasan dahil sa pondong inilaan pero hindi man lang nakarating sa kanila. Mga kabataan na mas pinili magbanat ng buto kaysa tuparin ang mga pangarap sa eskwelahan dahil sa kawalan ng suporta ng gobyerno para sa mga kapos na pamilya. At higit sa lahat, ang dapat kaawaan ay ang mga kabataan na napunta sa kalye't lansangan dahil sa bansang ang mga namumuno ay may sari-sariling interes lamang, tila isang maliit na pesteng hindi makita ang tingin sa mga Pilipinong gumagapang ng tulong at humihingi ng pagbabago. Hindi tayo aktibista. Ang ginagawa natin ay hindi pagtaliwas sa bansa, sapagkat tayo'y sumisigaw lamang ng pagbabago sa luma, marupok, at bulok na sistemang ilan taon na naghari. Tayo ay patuloy na magsilbing boses, online man o sa personal. Dahil habang tayo ay umaasa sa magandang kinabukasan, dapat nating alalahanin na tayo muna ang magsisilbing kinabukasan hindi lamang ng ating mga sarili kundi maging ng buong bansa. Hindi lamang sa kasalukuyan, kundi ay hanggang sa mga susunod pa na henerasyon. Habang nakatindig ang paninindigan ng kabataan, korapsyon at katiwalian ay kayang wakasan.