LISTEN TO ARTICLESynthesized Narration • 0:00 / 0:00

Sa bansang puno ng kabuktutan, tila ba binabaluktot na lamang tayo ng kadiliman. Mga bantay ng katotohanan, tila ba nagiging pinagmulan na rin ng katahimikan. Hanggang kailan na lang ba tayo magpapalason sa mga ganitong sitwasyon, kung ang mismong nagiging solusyon sa ilusyon ang siyang nagpapalamon sa manipulasyon? Daan-daang mamamayan ang dumalo sa isang ikinasang kilos-protesta sa Luneta Park nitong ika-13 ng Setyembre—sakto sa araw ng kaarawan ni Pangulong Ferdinand Marcos Jr. Ayon sa mga tala sa social media, walang anumang balitang lumalabas habang isinasagawa ang pagtitipon dahil sa "media block." Dagdag pa rito, kadahilanan daw ng pagharang sa midya ay upang kaunti ang taong pumunta sa protesta. Habang ang mga mamamayan ay nagpoprotesta, mga mamamahayag na tila ba hinahayaan na lamang na tapalan ng kadiliman ang kaliwanagan. Ngunit, tila ako'y napaisip: hindi ba dapat ang midya ang nagsisilbing kakampi natin? Bakit tila ba ang institusyong ating pinagkakatiwalaan ay nagiging sangkot na rin sa katiwalian? Kung tutuusin, kung ikaw ay tunay na mamamahayag, handa kang humawak sa patalim upang ipaglaban ang katotohanan. Hindi na nakakagulat, hindi na rin nakakapanlumo—kundi nakakagalit. Sapagkat ang sistemang ito ay parang isang basahang pilit na pinipilipit ng mga trapo ang mga taong iniipit ng kasakiman. Kung ang midya'y pipikit sa katotohanan, sino pa ang magsasalita? Hindi ba't tayo ring mga mamamayan? Ang pagbabloke sa midya ay hindi pagprotekta—ito ay hayagang panunupil. Nakakadismayang isipin dahil ang mga taong naninindigang nasa laylayan ay pilit pinapatahimik ng mga gahamang walang ginawa kundi tayo ay pahirapan. Nakakapagtaka lamang kung bakit ang mga mamamayan ay pinagpipilitang manahimik, dahil ba nahihiya sa sarili nilang karumihan, o ayaw masapawan ang katotohanan? Nasaan ang konsensya? Dito natin mapagtatanto na tayo lamang ang may hawak ng ating pag-asa—hindi midya, hindi ang mga nasa politiko, hindi ang mga banyaga—kundi tayong mismong mamamayan. Hindi sapat ang boses—kailangan din nating kumilos, dahil hindi sapat ang salita kung walang gawa. Kung ang mismong mamamahayag ay magpapalunod sa kasuklaman, tayong mga ordinaryong Pilipino na lamang ang magbangon mula sa kadiliman at maging sandigan ng katotohanan at hustisya. Oras na para ipaglaban ang ating karapatang bumoses sa likod ng anino ng kasamaan. Hayaan natin na marindi ang mga katiwaliang nasa itaas—habang tayo ay naghihikahos sa laylayan. Tayo ang kinang ng ating kinabukasan—dahil tayo ang tunay na liwanag sa takip-silim ng dilim.