Sa kasalukuyan, hanggang saan nga ba dapat umabot ang impluwensya ng relihiyon sa pulitika? Dahil ibang usapan kapag ang suporta ay tila ibinibigay sa mga kandidatong may mabibigat na kontrobersiya at kinakaharap na mga kaso sa publiko. Mahirap isipin na ang isang organisasyong itinuturing na moral na gabay ay patuloy na nag-eendorso ng mga personalidad na ang integridad ay matagal nang kinukuwestiyon.

Sa ilalim ng ating mga batas, ang Office of the Ombudsman ay may natatanging mandato na mag-imbestiga sa mga alegasyon ng korapsyon, partikular ang hindi umano pagdedeklara ng ₱75 milyong donasyon sa kampanya ni senador Marcoleta. Hindi maitatangging isa siya sa mga pinakakontrobersiyal na pangalan sa kasalukuyang pulitika. Hindi rin ito ang unang pagkakataong ang mga opisyal na ineendorso ng Iglesia ni Cristo ay kalaunang nasasangkot sa mga usaping nagdudulot ng pagdududa sa kanilang pamumuno.

Noong 1986 EDSA People Power Revolution, ang milyon-milyong Pilipino ay nagmartsa para sa pananagutan at kalayaan ng bansa. Kaya hindi natin maaaring payagan na ang isang relihiyon ay maging isang pampolitikang kalasag para sa interes ng iilang pulitiko. Dahil hindi lahat ng malaking rally ay makasaysayan. Hindi lahat ng sabayang pagmartsa ay People Power. At hindi lahat ng pagkakaisa ay para sa bayan.

Hindi rin ito ang unang pagkakataong naging sentro ng usapan ang mga political endorsement ng Iglesia ni Cristo o INC. Sa mga nagdaang halalan, ilan sa mga kandidatong kanilang sinuportahan tulad na lamang nila Bong Revilla, Bong Go, Ronald "Bato" dela Rosa, Rodante Marcoleta, at marami pang iba ay ang mga personalidad na kalaunan ay naharap sa mga alegasyon, kontrobersiya, o usaping nagdulot ng pagdududa sa kanilang pamumuno.

Sa kabilang banda, naniniwala ang kanilang pamunuan na ang paggigiit ng transparency at pagkuwestiyon sa motibo ng mga kaso laban sa kanilang mga kaalyado ay bahagi ng kanilang karapatan bilang mga mamamayan at bilang isang institusyon. Ngunit, dapat natin alalahanin na ang EDSA ay naaalala hindi dahil sa dami ng taong dumalo, kundi dahil sa mga prinsipyong ipinaglaban nito—katotohanan, pananagutan, at paninindigan laban sa pang-aabuso sa kapangyarihan.

Ang relihiyon ay dapat manatiling gabay ng konsensiya, hindi tagapagpasya ng konsensiya. Sapagkat ang isang demokrasya ay hindi nasusukat sa dami ng taong kayang tipunin, kundi sa dami ng mamamayang may tapang na bumoto ayon sa katotohanan, hindi ayon sa utos, impluwensiya, o pangalan.

The Frontman