Maaga pa lamang, ngunit pagpatak ng araw ay alas diyes na ang nakalagay sa relo. “Ah, sira na naman ang aming orasan, oras na para ito ay palitan ng baterya.”

Tumigil ang oras ng pansamantala, at mundo natin ay niyanig. Ngunit, papaano kung sabihin kong hindi lamang oras ang tumigil, kundi pati na rin ang oras ng mga opisyal na minsan nang nagnakaw at naniil ng kapwa Pilipino. Oras na matagal nang nais itigil ng mga mamamayan.

Isa ako sa mga kabataang naniniwala rito, dahil sa tagal ng panahon na sila ay nanungkulan, ni isang pagbabago ay hindi nakita. Kaya ako ay naniniwala na nararapat lamang na ating paigtingin ang pananagutan ng mga nakaupo na mga opisyales, at huwag nang ihalal kung sila ay korap mismo.

Ayon sa House of Representatives, ang pagsasaayos ng termino para sa mga kawani at opisyales ng baranggay kung saan pinag-usapan kung ito ba ay gagawing limang taon at paiigtingin ba ito ng konseho. Nagsagawa ng isang sesyon ang mga kawani para sa Senate House Bill 10971 para pag botohan ang pag-aapruba sa nasabing implementasyon. Nakakuha ito ng 211 na positibong boto, at 13 na negatibong boto, habang isa naman ay nag abstain.

Hindi ko maiwasan na mag-alala, dahil alam ko na kapag ito ay pinatagal pa, pananagutan nila ay mawawala. Isang malaking hakbang pabaliktad kung ating iisipin, imbes na sila ay managot at mag-silbi ng maayos, ay ngayon nagiging linta sa pondong sana ay nagamit ng mga kabataang nangangailangan.

Dagdag pa diyan, ang mga kabataang nagnanais at may kakayahang mamuno sa komunidad ay nawawalan ng pagkakataong tumakbo para sa Sanggunian. Kaya nakakalungkot isipin na palagi nating sinasabi na “Ang Kabataan ang Pag-asa ng Bayan.” Dahil tayo mismong kabataan ay nawawalan na ng pag-asa sa sarili nating kababayan. Ka-edad man o hindi.

Ang ating pagpapatagal sa mga eleksyon ay mag reresulta lamang sa kawalan ng demokrasya sa ating pamayanan. Marami ang mawawalan ng karapatan na mag nais ng panibagong mga mukhang mag-sisilbi hindi para sa titulo, kundi dahil nais nila ng pagbabago sa ating bayan.

Dahil ayon mismo sa House Bill 10971, ang mga opisyal ng Sanggunian na nakaupo ngayon sa puwesto ay binibigyan ng Dalawa pang taon para mamuno. Ang eleksyon na sana ay nangyari ngayon sa unang Lunes ng Nobyembre 2026, ay ngayon magaganap na sa ikalawang Lunes ng Nobyembre 2028. Kung ating iisipin, masaklap ito dahil dalawang taong mawawalan ng karapatan na pumili ng kanilang mga lider.

Ako ay sumasang-ayon sa sinabi ni Party Representative Sarah Elago mula sa Gabriela Party List “Ang pagpapahaba ng termino sa limang taon ay nagbibigay ng proteksyon sa mga abusadong opisyal.” Dahil sa larangan ng politika, hinding-hindi mawawala ang mga politikong baluktut kung mamuno at binibigyan lamang nito ang mga opisyales na ito ng proteksyon, kaysa sa mga mamamayang mas nangangailangan nito.

Para maging patas, isang magandang bagay ang binago ng House of Representatives sa bagong kautusang ito, ito ay ang pagbabawal sa mga kabataang nakaupo na ng tatlong beses sa konseho ang sumali muli at tumakbo. Isang pagbabago na masasabi ko ay mas magbibigay ng pagkakataon sa kabataan na magkaroon ng reporma sa kanilang sistema. Dahil tulad ng orasang sira, kapag hindi pinalitan ng baterya ay magkakaroon lamang ng lamat at masisira.

Ngunit hindi pa rin ito sapat para tuluyang mabago ang sistema at kung papaano ito gumagana. Dahil kahit hindi na sila ang nakaupo, ay hinding-hindi mawawala ang korapsyon sa sistemang baluktot at itim na. Dalawang termino at limang taon, para sa akin ay isang mahabang panaho na maari lamang masayang dahil sa mga taong nagnanakaw sa kaban ng bayan.

Kung tapat na lider ang nais, dapat hindi lamang pananagutan ang hanap, kundi ang puso din para magsilbi para sa bayan. Dahil kung ating ipagkakait ang pagkakataong magkaroon ng maayos na sistema, ay tayo parin ang kakagatin ng mga disesyong ito sa huli.

Dahil sa totoo lamang, ang terminong “Term Fixing” ay hindi tugma sa layunin nito. Mas bagay dito ang “Term Blocking” kung saan mas inuuna ang kabuang aspeto ng bayan, at hindi lamang ng mga nasa konseho.

Lahat naman tayo ay nagnanais ng pagbabago, kahit ako nais na maramdaman ang presensya at pagbabago na nangyayari sa aking bayan. Huwag natin hayaang tayo ay makulong sa isang orasang hindi na gumagana at may lamat na sa loob ng makinarya. Dahil sa paglubog ng araw, ay tayo pa rin ang maiiwan sa dilim, at ang mga dapat na managot ay siyang mapapalibutan ng liwanag na bubulag sa mga mata ng mga nangangarap ng isang panibagong bukas.

The Frontman