LISTEN TO ARTICLESynthesized Narration • 0:00 / 0:00

Naisip mo na bang magpakatiwakal dahil sa mga problemang kinakaharap mo? Sa bawat araw na lumilipas, ay siyang paglala ng mga pagsisisi ko sa pinili kong landas at pangarap. Sa bawat pahina ng kwentong aking nabasa tungkol sa buhay-kolehiyo, tila napakadali ng buhay nila sa loob ng libro—na para bang wala silang kinakaharap na problema, hindi sila napapagod, at hindi sila nagrereklamo. Ngunit, iba ang reyalidad, ang inaakala kong masayang buhay-kolehiyo ay magiging isang bangungot para sa akin. Bawat pagtunog ng aking orasan, ay siyang magbubukas ng panibagong kabanata ng nakakapagod kong pakikipagsapalaran sa loob ng unibersidad. Bawat pasok ko ng silid-aralan ay tila may bigat sa aking puso, bigat na matagal kong pagsisisihan. Bawat patak ng mga luha ko, ay siyang nagpapaalala sa akin na apat na taon akong iiyak. Apat na taon kong haharapin ang kalungkutan ng aking piniling landas. Sa bawat pagbangon ko, nananatili pa rin ang sakit ng katawan ko. Sa bawat pagdilat ko, bumabalik ako sa reyalidad. Minsan ko na ring hiniling sa mga tala na kunin na nila ako, sapagkat, napapagod na akong magpanggap bilang masayang estudyante. Siguro, kaya hindi pa nila ako kinukuha ay dahil may umaasa pa sa akin, may mga kailangan muna akong tuparin bago mamaalam sa mundo. Ngunit, hanggang kailan ko dadanasin ang kapaguran na ito? Nakakapagod at nakakawala na ng ganang mag-aral, dahil hindi ko na magawang makapag-review para sa exam, hindi ko na magawang makapag-focus sa pag-aaral, at hindi ko na nagagawang alagaan ang sarili ko. Nakakasawa na suotin ang pekeng ngiti ko araw-araw, nakakasawa nang magpanggap na ayos lang ang lahat, at nakakapagod nang dalhin ang bigat ng mga problema na pinagdaanan ko. Ito ba ang nais ko o ito lang ang paraan upang matulungan ang pamilya ko sa pag-ahon sa kagipitan? Ito ba ang gusto ng katawan ko o ito lang ang paraan upang makalimutan ko ang lahat ng pagsisisi ko sa buhay?