LISTEN TO ARTICLESynthesized Narration • 0:00 / 0:00

Sa henerasyong layag ang kaganapan sa loob at labas ng bansa, mas nakakadismayang mapagtanto na higit pang dinadagsa ng Pagpupuri at palakpakan ang PNP Chief, General Nicolas Torre III o ang iba pang mga opisyal, sa ginanap na SONA, kumpara sa ating mga atletang tunay na nagdadala ng karangalan at pagkilala sa ating bayan. Sa kontekstong ito, mapapansin nating mas nagiging interesado ang mga mamamayan sa maiinit na isyung binubuo ng mga opisyales, kaysa sa mga indibidawal na nagsumikap upang maiwagayway ang bandila ng Pilipinas sa ibat ibang larangan ng sports. Mapa boxing man o weightlifting ay walang pinalampas ang Pinas, subalit sa kabila ng kanilang mga nagawa, sila ay hindi gaanong napapansin ng mga tao at ng media. Hindi natin maaaring isa-walang bahala ang ganitong mga suliranin. Hindi ba’t masyadong nakaalarma ang mga nangayaying ito? Paanong ang mga mamayan ay mas nasisiyahan pang makialam at magbigay papuri sa mga tagapamuno ng bansa, na nanguguna sa pagsasagawa ng kaguluhan sa halip na pagpapanatili ng “peace and order” ang kanilang papel sa lipunan? Nakakadismaya lamang na isiping mas “updated” ang mga “netizens” sa mga isyung hindi makapagbibigay mabuting ehimplo, subalit wala silang sapat na kaalaman patungkol sa mga atletang pilipino, na nagbibigay pagkakakilanlan sa Pilipinas, at tiyak itong makapagbabahagi ng aral at inspirasyon sa kanila ang bawat kwento sa likod ng kanilang pagwawagi, na siyang karapat dapat na dagsain ng papuri. Matatandaang pagkatapos ng karangalang naiuwi ng ating mga atleta ay may mga seremonya at mga programang naisagawa ngunit hindi ito direkta sa kanila. Isa sa mga ito ay ang Press Briefing na inilaan sa krisis o politikal na isyu. Halimbawa na lamang nito ay ang selebrasyong nararapat para kay Hidilyn Diaz subalit ginamit ang mga “press conference” para muling ipaliwanag o itanggi ang mga naunang akusasyon kay Panelo, ayon pa sa isang press statement na natutuwa siya kay Hidilyn, pero kasabay nito ay ang pag-clear sa kanya sa “matrix” claim. Kaugnay dito, ay ang pagkakaroon ng congressional recognitions tulad ng House Congressional Medal of excellence at Senate commendation, ang proseso ay mas tumutok sa pagbibigay-diin sa legislative proposals, pag-aaproba ng mga resolusyon at pag-uusap sa mga simbolikong medalya kaysa sa agarang selebrasyon at pagbati, kung saan nararapat na mangibabaw ang kwento ng tagumpay ni Hidilyn upang mas makapagbibigay lakas loob at inspirasyon sa ibang mga atleta at sa kaniyang mga kapwa pilipino. Gayunpaman, nangyari na ang nangyari. Sadyang mahirap ngang ipaglaban ang bansang ito. Nailalantad sa “spotlight” ang mga lingkod bayan na gumagawa ng kaguluhan habang nagiging anino ang mga tunay na bayaning nagsumikap upang maingat ang Pangalan ng kanilang bayang pinanggalingan. Sa huli, kailangan nating kilalanin ang mga taong tunay na naghahatid ng liwanag. Bilang isang responsableng mamayan, tungkulin mong kilalanin ang mga indibidwal na karapat dapat purihin, at upang mabigyan ng tamang pagkilala ang ating mga atleta, mahalagang baguhin natin ang ating mga pananaw o basehan sa kung sino ang naayon na kilalanin at suportahan. Dahil sa gitna ng pagiging alipin ng ating bansa sa samot saring suliraning kinatha ng mga tagapamuno, kung sino mang pumiling pumuri at sumuporta sa hindi karapat dapat- ay siyang nagtulak ng bansa sa tuluyang pagkalugmok nito sa maling basehan ng pagkilala sa mga tunay na bayani.